जोपर्यंत तुम्ही मुस्लिमांच्या द्वेषावर उभ्या असलेल्या नकली हिंदुत्वाच्या भुलभुलैय्यात भरकटत मतदान करत राहाल, तोपर्यंत तुमच्या वाट्याला विकास नाही, सुरक्षितता नाही, आरोग्य नाही आणि न्यायही नाही. तुमच्या वाट्याला येणार आहे ते फक्त विषारी हवा, युरेनियमयुक्त पाणी, रसायनांनी भरलेले अन्न, बनावट औषधे आणि असुरक्षित आयुष्य. प्रश्न धर्माचा नाही, प्रश्न माणसाच्या जगण्याचा आहे. पण दुर्दैवाने आज धर्माच्या नावाखाली जगण्याचाच हक्क हिरावून घेतला जात आहे.
आज देशात श्वास घेणंही धोक्याचं झालं आहे. शहरांमध्ये विषारी हवा सामान्य झाली आहे. प्रदूषण नियंत्रणाच्या घोषणा केवळ कागदावर राहिल्या आहेत. पिण्याचं पाणी युरेनियम, फ्लोराईड, आर्सेनिकसारख्या घातक घटकांनी दूषित झालं आहे. पाणी जीवन देण्याऐवजी हळूहळू मृत्यू देत आहे. पण या मूलभूत प्रश्नांवर बोलण्याऐवजी समाजाला धार्मिक द्वेषात गुंतवून ठेवलं जातं.
आपण खातोय ते अन्न खरंच अन्न आहे का, हा प्रश्न आज प्रत्येकाने विचारायला हवा. युरिया वापरून तयार केलेलं नकली दूध, बनावट तेल, मिरचीपुड, चीज, खोया, सोया, अंडी — बाजारात सर्वत्र भेसळच भेसळ आहे. फळं-भाज्या रसायनांनी पिकवल्या जात आहेत. शरीर पोसण्याऐवजी हे अन्न शरीर पोखरत आहे. पण अन्नसुरक्षेवर कठोर कारवाई कुठे आहे? दोषींना शिक्षा कुठे आहे?
औषधांवरही विश्वास उरलेला नाही. बनावट औषधे, घातक जनलेवा खोकल्याची सिरप यामुळे निष्पाप लोकांचे जीव जात आहेत. आरोग्य व्यवस्था इतकी खराब झाली आहे की आजारापेक्षा उपचार अधिक घातक वाटू लागले आहेत. सरकारी रुग्णालयांमध्ये सुविधा नाहीत आणि खासगी रुग्णालयांमध्ये उपचार परवडत नाहीत. महाग उपचारामुळे माणूस आजाराने नाही तर कर्जाने मरतो.
वाहतुकीचं चित्रही तितकंच भयावह आहे. रेल्वे अपघात, पूल कोसळणे, विमान अपघात — हे आता अपवाद राहिलेले नाहीत, तर वारंवार घडणारी “बातमी” झाली आहे. सुरक्षिततेपेक्षा जाहिरातबाजीला प्राधान्य दिलं जातं. इंडिगोसारख्या कंपन्यांची मनमानी सुरू आहे, प्रवाशांचे हक्क पायदळी तुडवले जात आहेत, पण नियामक यंत्रणा झोपेत आहे.
पायाभूत सुविधा म्हणाल तर खड्डेवाले रस्ते, पडणारे पूल आणि निकृष्ट बांधकाम यांचं साम्राज्य आहे. बांधकाम माफियांची मनमानी चालू आहे. भ्रष्टाचार इतका खोलवर रुजला आहे की कोणतीही योजना सामान्य माणसापर्यंत पोहोचत नाही. कायदा आणि सुव्यवस्थेचे धिंडवडे निघाले आहेत. गुंडगिरी वाढली आहे, खंडणी खुलेआम वसूल केली जाते.
आर्थिक आघाडीवरही चित्र निराशाजनक आहे. पेट्रोल-डिझेल महाग आहे, जबरदस्तीने लादलेलं E20 इंधन सामान्य वाहनधारकांवर अतिरिक्त बोजा टाकत आहे. रुपया डॉलरच्या तुलनेत सतत घसरतो आहे. महागाई गगनाला भिडली आहे. करांचा बोजा जबरदस्त आहे, पण त्या बदल्यात सुविधा शून्य. मध्यमवर्ग अक्षरशः चिरडला जात आहे.
शिक्षणही आता श्रीमंतांची मक्तेदारी बनत चाललं आहे. महाग शिक्षणामुळे गरीब आणि मध्यमवर्गीय विद्यार्थ्यांची स्वप्नं तुटत आहेत. बेरोजगारी प्रचंड वाढली आहे. डिग्री असूनही नोकरी नाही, कौशल्य असूनही संधी नाही. तरुणाई हताश होत आहे, पण सत्ताधाऱ्यांना रोजगार निर्मितीपेक्षा धार्मिक उन्माद अधिक महत्त्वाचा वाटतो.
माध्यमांची भूमिका तर अत्यंत लाजिरवाणी आहे. विकली गेलेली सर्वच माध्यमं सत्तेची भोंगे बनली आहेत. प्रश्न विचारणं गुन्हा ठरवला जातो. सत्य दाबलं जातं आणि खोटं राष्ट्रवादाच्या नावाखाली विकलं जातं. एकतर्फी न्यायव्यवस्था तयार होत आहे, जिथे सत्ताधाऱ्यांसाठी वेगळा आणि सामान्य नागरिकांसाठी वेगळा न्याय आहे.
पर्यावरणाची तर अक्षरशः राखरांगोळी झाली आहे. पर्वत फोडले जात आहेत, नद्या नष्ट केल्या जात आहेत, जंगलं साफ केली जात आहेत. विकासाच्या नावाखाली पर्यावरणाचा बळी दिला जात आहे. याचा परिणाम पूर, दुष्काळ, उष्णतेच्या लाटा आणि नैसर्गिक आपत्तींच्या रूपाने आपणच भोगतो आहोत. पण तरीही पर्यावरण संरक्षणाला “विकासविरोधी” ठरवलं जातं.
या सगळ्या प्रश्नांची मुळं एकाच ठिकाणी आहेत — विवेकशून्य मतदान. जोपर्यंत मतं धर्माच्या नावावर दिली जातील, तोपर्यंत सत्ता जबाबदार राहणार नाही. जोपर्यंत प्रश्न विचारणाऱ्यांना देशद्रोही ठरवलं जाईल, तोपर्यंत भ्रष्टाचार वाढत राहील. जोपर्यंत द्वेषाला राष्ट्रप्रेम समजलं जाईल, तोपर्यंत राष्ट्र उध्वस्त होत राहील.
खऱ्या हिंदुत्वाचा अर्थ द्वेष नाही, तर न्याय, करुणा आणि समतेचा आहे. पण आज ते नकली हिंदुत्व विकलं जात आहे, जे केवळ सत्तेचं साधन आहे. मुस्लिमांचा द्वेष करून, अल्पसंख्याकांना लक्ष्य करून देश मजबूत होत नाही; देश मजबूत होतो तो शिक्षण, आरोग्य, रोजगार, न्याय आणि पर्यावरण यांना प्राधान्य दिल्यावर.
म्हणून प्रश्न साधा आहे — तुम्हाला द्वेष हवा आहे की विकास? घोषणा हव्या आहेत की सुरक्षित आयुष्य? धर्माच्या नावावर भावनिक भूल की वास्तवात बदल? जोपर्यंत या प्रश्नांची उत्तरं तुम्ही स्वतःला प्रामाणिकपणे देत नाही, तोपर्यंत तुमच्या वाट्याला हेच मिळत राहणार — विष, भेसळ, महागाई, बेरोजगारी, असुरक्षितता आणि उध्वस्त भविष्य.
विचार बदला, प्रश्न विचारा, आणि माणूस म्हणून मतदान करा. नाहीतर इतिहास तुम्हाला माफ करणार
